• Bana Yarış Bul

    Bana Yarış Bul

    Nasıl bir yarış arıyorsun?

    Örn.: koşu, çocuk, macera yarışı, şehir ismi, yarış ismi…

Nashira Ultra Maratonu 38K Yarış Raporu

WhatsApp Image 2017-05-18 at 12.52.34

Dik bir tırmanışa başlamadan hemen önce “Halley gibi düşünün abi” dedim, yarışın 23. kilometresi falandı; adrenalin, seratonin ve bilimum ‘onin bunin’ yükselmiş, kafalar hafiften olmaya başlamıştı o sıralarda. Onur mevzuyu anlamayıp boş bakışlarla ağır tempo tırmanışa devam ederken, Yağız’ın aklına ilk gelense Halley Kuyruklu Yıldızı olmuştu. Bu kısımlar iç ses şeklinde ilerlerken “trekkingli ultra maraton abi işte, çok da şaapmayın” dedim, “çikolata kaplı marshmallow gibi düşün yani” diye devam ettim. Sonra ikisi beni dinlene dinlene dövüp -bi’ ara Onur’un tabure çektiğini gördüm- ağaca bağlayıp gittiler. İş bu şikayet dilekçesi 13/05/2017 tarihinde ikinci kez koşulan Manavgat Nashira Ultra Maratonu 38Km parkurunda…

Çok deli eğlendik ama lan!
Gece Onur’da kalıp sabah oradan kaçarız diye düşününce akşamdan çıktım yola, bir saati geçen kavgalı dövüşlü otobüs yolcuğundan sonra Kundu’ya varıp biraz sohbet ve hazırlıktan sonra yatmak yerine otobüsü şikayet etmek üzere yazdığım kol gibi dilekçe gece yarısı bittiğinden az bi’ uykusuz kaldım tabi. (Sorum(n)lu vatandaş)

Sabah 5.45’te gelirim diyen Alman disiplini Joe abi (Adil)  5.44’te geldim diye mesaj atıp bundan bir dakika sonra da Tarık Dede yanlaya yanlaya geldiğinden bizim goygoya fırsat kalmadı tabi. İki dilim fıstık ezmeli ballı ekmek karnımızı doyurmamış olsa da ben de tıpkı Onur gibi ilk 3-5 kilometrede o fazla gelen bir dilimi eritmek için uğraştım.

Start öncesi dostlar ve tanıdık yüzlerle yarış kritiği ve özlem giderme şeklinde geçti. Antalya Runners ailesi olarak yarışa gösterdiğimiz büyük ilgi ve katılım göğsümüzü kabarttı. Bir diğer yandan yavaş yavaş yükselen BAM BAM BAM BAM! seslerini duymak çok heyecan vericiydi. BAM formasıyla koşacağım ilk resmi yarışı iple çektiğimi söylemeliyim.

WhatsApp Image 2017-05-18 at 12.52.21

Hızlı bir start verdi yarışmacılar, hiç sevmediğim silah patlatma olayı kulağımın dibinde gerçekleşince biraz tadım kaçtı. İçimden “çok hızlı başladılar” diye düşünürken koşu eksiğimi de hesaba katarak iyice yavaşladım. Zaten ilk kilometreden sonra vücudum da “nabıyon birader, sen sabah 9’da 10’da kalkan adamsın, hadi bu saatte kalktın koşmak da neyin nesi” demeye başlamıştı. İlk 3-5 kilometre çok zorlandığımı itiraf etmeliyim. Sonra durumu toparlayıp Sulukule(!)ye doğru hızlandım ve öndeki grubu 12k bitişine doğru yakaladım.

Tabi antrenmansız bir ultra maratoncunun tüm tripleri üstümdeydi, pace jeller, multi vitaminler… Verdim amino asidi, verdim karbonhidrat tabletini…

WhatsApp Image 2017-05-18 at 12.52.20

12’den sonra geceden hafif hafif yolunu yapmış olan Onur kaçak koşucu olarak yarışa devam etti, baktım Yağız’da orada, bu cümle şöyle devam etmeli: Joe abi baktı üçümüz oradayız bizi bırakıp önden önden kaçtı 😀

WhatsApp Image 2017-05-18 at 12.52.22 (1)

12K CP’ye Girerken

Neyse, bu üçlü öyle ya da böyle birlikte bitirecekti artık bu yarışı, aramızda sözlü veya yazılı olmayan anlaşmayı CP noktasında yapmıştık bile. CP noktasını kurutmak suretiyle hafiften yola koyulup güle oynaya çıktık yola. 22 CP noktasına kadar düşmekten son anda kurtulup kramp krizine girmem dışında sorunsuz ve keyifli geçti. 27 yi falan gördükten sonra ise ufak ufak hesaplar başladı. Yol boyu yaptığımız goygoy, gülme krizleri, dut-böğürtlen molası derken zamanımız çok azalmıştı ve yorulmaya başlamıştık. Cut-off’a takılmadan bitirmemiz zor görünüyordu. En optimum planı yapıp koşmaya başlamıştık ki bu kez dizimde müthiş bir ağrı başladı. Bizimkilere çaktırmadan ağrı kesiciyi atıp devam ettim. Tükenmeye başladığımız anlarda önce Mustafa abi ve Cemile’nin arabayla yanımızdan geçişi ve destekleri, hemen arkasından bitiş noktasına bizi karşılamaya giden anne ve babamın “finişte bira var!” sürprizi ile keyfimiz yerine geldi. Onur o an şöyle söyledi: Şimdi konuşmaya başladık işte!

WhatsApp Image 2017-05-18 at 12.52.32

Biraları duyan ekipten naralar yükselmeye başladı tabi sonra, Oymapınar Köyü’nün içinde şöyle gezen tipler vardı:

-Onur: Biraları kim içecek?
– BİĞĞZZZZZ!
-Yağız: Biralar nasıllll?
-BUZZZZ!
-Metin: Nerede içeceğizzz?
-Finishteki havuzdaaaa!
-Onur: Biz kimizzz?
-BAM BAM BAM BAM! ahsdasgdkasdfhaklsf

Bi ara tüfek sesi geldi evlerden birinden…

Arabalarını bırakıp bisikletleriyle bize eşlik etmeye gelen Mustafa abi ve Cemile, artık sıcağın iyiden iyiye kendini hissettirdiği, uzun sessizliklerin olduğu, suratların düşmeye başladığı o son çıkışta bizi konuşturup uyanık tutmaya çalışan acil servis görevlisi gibiydiler.

Adamlar bize yürekten destek olmaya gelmişler; biz susuyoruz, suratlar bir karış, hadi gençler az kaldı diye mantıklı mantıklı konuşuyor Mustafa abi falan…
Bizi finişe kadar götüren etkiyi ise ben yaptım;

-Metin: Mustafa abi!?
-Mustafa: Efendim Metin’cim?
-Metin: Teker dönüyo abi!
…..

Son 500 metreyi 2.5 pace koşmuşum, finişe elinde sopayla giren Mustafa abiyi polisler aldı, akşam çıkarttık.

Sonuç olarak 5 saat 55 dakika gibi uzun bir sürede tamamladık yarışı.
Instagram’da yazdım, tekrarlayayım. Öyle güzel insanlar var ki etrafımızda… Antalya Runners ailesi ile birlikte olmak bana bu ülkede yaşama gücünü sağlıyor. Yoksa, dipsiz kuyu ve ümitsizlik…

WhatsApp Image 2017-05-18 at 12.52.23

Teşekkürler hepinize, sevgiyle kalın…

Etiketler:, , , , , , , , , ,

Geri Bildirim gönder...

Yorum Yaz

*

INSTAGRAM’DA TAKIP ET

FACEBOOK’TA TAKIP ET

Düzenlenen yarışların tarihlerini ve harika spor makalelerini haftalık olarak e-postayla gönderilmesini ister misin?
* = doldurulması zorunludur
www.yarisbul.com © Kendine Uygun Bir Yarış Bul
Tüm hakları saklıdır. | Kullanım Koşulları | Gizlilik Bildirimi